27 Nisan 2013 Cumartesi

7 Çocuk Yetiştirdi 7'si de Terk Etti


   Iğdır'da yaşayan Semire Artan'ın başına gelenleri kısaca anlatan bu haberi okuyunca epeyce şaşırdım ve üzüldüm. Doğrusu bu ya, inanamadım. Bir film senaryosu, ya da roman olarak bu haberdeki olayla karşılaşsam "Yahu, akıl var mantık var, amma saçma metin..." deyip geçerdim. Ama hayatın gerçekleri her zaman kurgunun önüne geçiyor. Biz de farkına varmadan okuyoruz ve unutmaya devam ediyoruz. Unutmaktır hayatı çekilebilir kılan belki de.

24 Nisan 2013 Çarşamba

2002 Asker Yıllığı (283 Kısa Dönem, Erzurum / Ilıca, Ağır Oto Taburu)


283 Kısa Dönem Askerleri
Erzurum / Ilıca, Ağır Oto Taburu


Osman ÖZDEMİR, Mustafa AKÇAKAYA, Nurullah YALÇIN, Bayram ÇELİK, Veysel GÖRGÜLÜ

Serdar TUNÇ, Serkan KAVAK, Tamer KARA, Egemen KIRANEL

Ali Kemal ÇINAR, Cemil ELİBOL


22 Nisan 2013 Pazartesi

Bursa Kent Müzesi

Bunca zamandır her Heykel'e uğradığımda önünden geçip gittiğim Bursa Kent Müzesi'ni nihayet görebilme imkanı elde ettim. Gerçekten güzel eserlerin yer aldığı etkileyici bir mekanmış burası. Yolu düşenlere tavsiye ederim.

1934 model Dodge 
Edip Şükrü Akyürek'in makam otomobili


Bitinya Kralı I.Prusias

Osman Gazi

Bursa'da küçük kıyamet depremi


1926 Model Amilcar
Ahmet Erdönmez Koleksiyonu


İpeğin kozadan çıkarılıp işlenmesi

Murat Hüdavendigar




Eskiden berberlerin malzemeleri

Eski Bursa hastaneleri

Mehter takımı

Nazım Hikmet'in Bursa Hapishanesi'nde 
yaptığı yağlıboya tablo

Orhan Kemal ve Nazım Hikmet 
Bursa Cezaevi Bahçesinde

Eski fotoğraf makineleri

Müze defterine yazdığım yazı


20 Nisan 2013 Cumartesi

Emily Dickinson'ın Son Sözleri

Emily Dickinson'ın son sözleri:
"Sis kalkıyor."

Emily Dickinson'ın ölmeden önce yazdığı son satırlar:
"Sevgili yeğenlerim - Geri çağrıldım."

* Patika Dergisi, Sayı: 75, Sayfa: 96

19 Nisan 2013 Cuma

Fatma Çetin Kabadayı ile Söyleşi: İmzalı Kitaplar Müzesi'nin Bekçisi

Fatma Çetin Kabadayı

        www.habername.com
                                                  www.edebiyatevi.com
                                                                                            www.edebiyatgalerisi.net

Fatma Çetin Kabadayı ile Söyleşi
İMZALI KİTAPLAR MÜZESİ’NİN BEKÇİSİ: POLAT ONAT

“Özel olarak imzalanmış bir kitapla bir mektup arasında çok az fark vardır.” diyen ve kitaplarla büyüyen bir okur-yazar.
1979 Yılında İstanbul’da doğan Polat Onat, Samsun 19 Mayıs Üniversitesi Sınıf Öğretmenliği bölümünden mezun. Şiirle, kitapla iç içe bir eğitimci. Yazdığı kitapların sonuncusu olan “İntihar Etmiş Bir Taşra Berberinin Şiir Kitabı ve Önsözü” ile yazarlığının jübilesini yaptığını dile getirse de yazılarını kendi sitesinde yayınlamaya ve öğrencilerine, edebiyatseverlere faydalı olmaya çalışıyor.
            Kendisiyle tanışmamız bir değiş tokuş sayesinde oldu. İmzalı Kitaplar Müzesi sitesini keşfettiğim gün ona ulaştım ve beni kırmadı.
            Söyleşimizi sizlerle paylaşmayı borç bildik:

            “Sayın Polat Onat Hocam, öncelikle teşekkür ediyorum. Şahsınıza ait bilinmeyen birkaç tanıtıcı cümle istesek neler söylersiniz?”

            Öncelikle bu samimi ilginizden ve desteğinizden dolayı ben teşekkür ederim. Kendimi tanıtmam gerekirse: “Polat Onat her zaman öğrenci, bazen öğretmen, bir zamanlar şair, iflah olmaz bir okur ve kitap koleksiyoncusudur.” diye tanıtmayı yeğlerdim. İsteğiniz üzerine şahsıma ait pek bilinmeyen bir hususu da bu vesileyle ifade etmem gerekirse; sokağa çıkmayı, gezmeyi, yürüyüşü, yolculukları hiç sevmediğimi, hatta nefret ettiğimi, ama evdeki çalışma odamda oturup kitaplarımla vakit geçirmekten büyük keyif aldığımı söylemek isterim.

            “Polat Onat’ın edebiyat alanında amaçları nelerdir?”

            İtiraf etmem gerekir. Evet, bir zamanlar edebiyat alanında kısa ve uzun vadeli amaçlarım, kendime göre çeşitli hedeflerim vardı. Fakat okurluğum ve kitap koleksiyonculuğum neticesinde elde ettiğim zihinsel kazanımlar ve düşünsel tecrübeler perspektifinde artık bu tür şeylerin pek önemi olmadığını kavradım. Belli amaçlar çerçevesinde geleceğe dönük bir hareket planı yapmanın benim açımdan artık hiçbir kıymeti yok.

            Müsaadenizle bu hususu biraz açmak istiyorum. Edebiyat alanında nihai bir amacım olmamasının temel nedeni, hayalimde bir hedef olsa ve ben buna ulaşsam bile neticede bunun hiçbir kıymetinin olmadığını iliklerime de duyumsamamdır. Bunu ilk ne zaman duyumsadım biliyor musunuz, üstat şair Fazıl Hüsnü Dağlarca’yı evinde ilk ziyaret ettiğimde. 2003 yılının başıydı ve rahmetli şair o zamanlar doksan yaşındaydı. Yaşayan bir efsaneydi, yüzden fazla şiir kitabı yayımlamış, hayatını şiire adamış, dünya çapında kendini ispatlamış, dev bir şair. O benim rol modelimdi, ileride olmak istediğim kişinin prototipiydi muhayyilemde. Dağlarca’yla görüşmemizin sonunda, evinden ayrılırken hayatta hedefler belirleyip ulaşmak için çırpınmaktan çok, hayatı fazla zorlamadan itina ve sevinçle yaşamamız gerektiği, kafama bir balyoz gibi dank etti. Konuşmamızın bir bölümünde Dağlarca’nın içli içli “Yalnızlık Allah’a mahsus” demesini unutamam. Ne kadar başarılı bir şair olsa da kimsesiz oluşunun onu çok hüzünlendirdiğini gözlemledim. “Her başarının bir kefareti vardır, sizinki de yalnızlığınızdır belki” dedim Dağlarca’ya. Bir cevap vermedi. Susup öyle baktı pencereden dışarıya. Öyle tahmin ediyorum ki mutlu bir aile, çocuklar ve torunlar için tüm kariyerinden, tüm kitaplarından vazgeçerdi Dağlarca. Allah hiçbir insanı tam olarak mutlu etmiyor işte bu hayatta. Bir şey veriyor, başka bir şeyi alıyor ya da eksik bırakıyor. Bu kuşkusuz böyle, mutlak mutluluk diye bir şey yok. Dağlarca’yla bu görüşmemizden şunu öğrendim: Sanatta, şiirde ve dolayısıyla hayatta, tam bir ruhsal tatmin asla mümkün olmuyor, hep bir doyumsuzluk, hep bir eksiklik duygusu yakasına yapışıyor insanın. Sonsuz huzur bu dünyada yaşayan biz zavallı insanlara ne kadar uzak bir olgu.

            “Kendinize ait blog sitenizde ‘Artık daha da bir şey yazmam arkadaş! Unumu eledim, eleğimi astım. Benden bu kadar!’ söyleminiz ilgimi çekti. 2000 Yılından bu yana şiir ve edebiyatla ilgilenen bir yazarın kalemi bırakma kararı neden? Gerçekten bırakabildiniz mi?”

            Bir önceki soruya verdiğim cevap, dolaylı yönden bu sorunuza da bir cevap teşkil ediyor aslında. Şunu da ekleyeyim: Şimdiye dek üç kitap yazdım ve yazdığım üç kitabı da “Bu benim son kitabım olacak.” inancıyla yazdım. İlk kitabımın adı “Son”du zaten. Yazdığım şiirleri toparlayıp kitaplaştırayım, daha da yazmam, diye düşünüyordum. Sonra ikinci kitabım geldi. “İhtiyarın Vefatı” adlı yapıtımla yaşlanmak ve ölüm temalı bir kitap yazayım, bu işleri öyle bırakayım, dedim. Onun ardından üçüncü kitabım ortaya çıktı. Edebi vasiyet hüviyetinde, şimdiye dek benzeri yazılmamış “İntihar Etmiş Bir Taşra Berberinin Şiir Kitabı ve Önsözü” adında deneysel bir ürün ortaya koyup kalemi kırayım istedim. Şimdi ise kafamda bir çocuk kitabı var, onu da yazayım da çocuklarımın hakkı kalmasın. Ama bu kesin artık, yazmam arkadaş, diyorum kendim bile inanmayarak. Yazdıklarımın edebiyat çevrelerinde önemli yankılar bulması ve okurlardan da belli bir ilgi görmesi yazmayı bırakmamı zorlaştıran bir etken. Epeyce ciddi bir tiryakiydim, buna rağmen sigarayı birkaç yıl önce bıraktım çok şükür. Yazmayı bırakmak inanın daha zormuş. Umudum halen var. Yazmayı bırakacağım muhakkak; ama yaşarken değil, öldüğümde…

            “İmzalı Kitaplar Müzesi’ni kurmak nerden aklınıza geldi? Neler yaptınız? Zevkli ve zor yanları nelerdir?”

            Kitaplar benim için okunup işi biten, bir kenara bırakılan nesneler değildir. Kendine ait bir hayatı, bir macerası olan nesnelerdir. Kitabın imzalı olması da kitaba biriciklik kazandıran, kişiselleşmesini sağlayıp değerini artıran önemli bir husustur benim gözümde. Üniversite yıllarımdan beri imzalı kitap koleksiyonu yapıyordum. Yıllardır yolumun düştüğü her şehirde sahafları tarayıp imzalı kitap bulmak benim için çok huzur verici bir uğraştı doğrusu. Birkaç yıl önce ise, internetteki imzalı kitap sergileyen siteleri ziyaret edip faydalanmak için ufak bir araştırma yaptım. Sonuç şaşırtıcıydı. İmzalı kitaplar satan siteleri saymazsak, imzalı kitap sergileyen hiçbir siteye rastlamadım sanal alemde. Bu durumda, benim gibi bu konuya ilgi duyabilecek kişiler için bir kaynak oluşturabilmek amacıyla kendi koleksiyonumu sergileme kararı aldım ve ciddi bir emek verdim. Sonuçta İmzalı Kitaplar Müzesi ortaya çıkmış oldu. Şu an itibariyle 600 imzalı kitap sergileniyor. Fırsat buldukça da site arşivini genişletmeye çalışıyorum.

            polatonat.blogspot.com adında, dolu dolu, içinden çıkmak istemediğimiz kişisel bir blog sitesi daha hazırlamışsınız. Olumlu tepkiler aldığınız da aşikâr.  "Şiir Yarışmasına Gönderilip Sahafa Ulaşan Kitap" başlıklı yazınız, beni tam kalbimden vuran bir konuydu. Benzer şeyi yaşamış olduğumdan dolayı da çok etkilendim. Çok üzüldüm.  Sizce jüri üyeleri gerçekten bu işi hakkıyla yapabiliyor mu? Yarışmalar gerçekle bağdaşıyor mu?”

            Bu sorunun cevabını ben de biliyorum, siz de biliyorsunuz. Ve sizi temin ederim bu satırları okuyanların hemen hepsi muhakkak bahsettiğiniz sorunun cevabını çok iyi biliyorlar. Dolayısıyla, sürekli gündemde olan ve hep aynı yanıtların verildiği bu hususta, bilinen şeyleri tekrarlayacağımız için fazla konuşmak istemiyorum.

            Şu an itibariyle çalışmalarım nedeniyle önemli bir ödül kazanamadığım için; ödüllere karşıyım, yararına inanmıyorum, yarışmalardaki jüri üyelerinin ciddi çalışmadığı, objektif davranmadığı kanısındayım. Ancak, kayda değer bir kurum, bana ödül verme lütfunda bulunursa, bu fikirlerimi tamamıyla değiştirebileceğimi de burada ifade edeyim :-)

            “Hem okul, hem yazı, hem de bu araştırma ve çalışmalarınız için nasıl vakit buluyorsunuz?”

            Az uyuyarak. Az uyuyanlar iki tane hayat yaşarlar. 
        
            “Roman mı, şiir mi diye sorsam ne dersiniz?”

            Benim öngörüme göre, edebiyatta elli sene sonra bildiğimiz anlamıyla roman da şiir de varolmayacak. Türlerin birleşeceğine, melez yapıtların ön plana çıkacağına inanıyorum.

            “İmzalı Kitaplar Müzesi”nde kendi eserinin de sergilenmesini isteyen şair ve yazar arkadaşlar size nasıl ulaşabilirler?”

            Bundan büyük memnuniyet duyarım. polatonat@hotmail.com mailime yazan arkadaşlara, adresimi sevinçle iletip, postalayacağı imzalı kitabını ilgiyle okuyup, müzemiz arşivine ekleyerek sergileyeceğimi sizin vesilenizle duyurmuş olayım.

            “Vakit ayırdığınız için teşekkür ediyoruz.”

            Rica ederim. Çalışmalarınızda kolaylıklar diliyorum.



13 Nisan 2013 Cumartesi

Öğrencilerimden "Yalnızlık" Şiiri (Yazan: Adem Yoksun) -VİDEO-


   Batman Zübeyde Hanım İlkokulu 3-F sınıfı öğrencileri, ünlü şair Adem Yoksun'un yazdığı "Yalnızlık" adlı şiirini yorumluyorlar: 


YALNIZLIK

yalnızlık, dargın kedilerin ikindi direnci
yalnızlık, anaokulu sokağında bir dilenci
yalnızlık, traktör römorkunda terleyen ırgat
yalnızlık, yürürken tökezleyip ayağı kırılan at
yalnızlık, huzurevinde komaya giren müsteşar
yalnızlık, kaldırıma düşüp parçalanan nar
yalnızlık, seni hiçbir zaman sevmeyecek
yalnızlık, gitti artık dönmeyecek.

   Adem Yoksun

11 Nisan 2013 Perşembe

İnternet Bağımlılığının Korkutucu Boyutları İle İlgili Komik Resimler


 İnternet bağımlılığının korkutucu boyutlara ulaşmaya başladığı zamanlardayız. İletişim olanaklarının inanılmaz oranda arttığı ancak gerçek iletişim motivasyonlarının gittikçe kısırlaştığını siz de gözlemlemişsinizdir. Bunun sonu nereye varacak, tahmin etmek zor. Temennim interneti kontrollü olarak kullanan biz olalım. Bizi kullanan internet olmasın...





 
 


 

 

4 Nisan 2013 Perşembe

Adem Yoksun'un Şimşiir Ağacı Yıllığı'ndaki Şiiri: Şifre

   Mustafa Ergin Kılıç'ın hazırladığı Şimşiir Ağacı Yıllığı'nda rahmetli Adem Yoksun'un da hatırlanması, hakkında hoş bir iltifata yer verilmesi ve "İntihar Etmiş Bir Taşra Berberinin Şiir Kitabı ve Önsözü"nden seçilmiş bir şiirinin paylaşılması gerçek bir vefa örneğiydi doğrusu. 
   Eğer halen hayatta olsaydı değerli şair Adem Yoksun'un bu duruma çok sevineceğine eminim.

   Adem Yoksun kitabı “İntihar Etmiş Bir Taşra Berberinin Şiir Kitabı ve Önsözü” şiir ve şiirin oluşum evrelerinin altyapılarının şiir teorisiyle anlatımı bakımından bir ilk kitaptı. Özgündü, yenilikçiydi. Bu yüzden anlaşılamadı! Bazen anlaşılamamaktır başarı!
   (Mustafa Ergin KILIÇ, Şimşiir Ağacı Yıllığı 2012, Sayfa: 17)

 ŞİFRE

6547ghjk%64^gat
hgkt9-l6
ş96#kçö>sau
xxzıug
asdfghjklşi,
09348100”110009871
12++0?ökjw
ğiöçaklaıannbdgdtejenxvshdkdıfcndnh
26727jdudg)(/&&
Ls-872hgdy52423klopllk
56t7g6v7ıtgı8yht4
kolaygözüküyorancaksandığıngibideğilanlam *



* günümüzün emekleme evresindeki dijital dünyasında yukarıdaki kozmik verileri anlamlandırmak olanaksız gözüküyorsa da şifre çözme teknolojisinin devasa boyutlara ulaşacağı korkunç gelecekte yaşayıp da bu şiirimdeki dizeleri çözümleyen saygıdeğer okurlarım şok olacak şok.

ADEM YOKSUN (1972 - 2010)
(Şimşiir Ağacı Yıllığı 2012, Sayfa: 329)